فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌ فَزَادَهُمُ اللَّهُ مَرَضاً وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمُ بِمَا كَانُوا يَكْذِبُونَ در دلهاى آنها يك نوع بيمارى است ، خداوند بر بيمارى آنها افزايد و عذاب دردناكى به خاطر دروغهايى كه مىگويند در انتظار آنهاست . وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ لَاتُفْسِدُوا فِى الْأَرْضِ قَالُوا إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ و هنگامى كه به آنها گفته شود در زمين فساد نكنيد ، مىگويند ما فقط اصلاح كننده‌ايم ! أَلَآ إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَلكِن لَّايَشْعُرُونَ آگاه باشيد اينها همان مفسدانند ولى نمىفهمند . وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ ءَامِنُوا كَمَآ ءَامَنَ النَّاسُ قَالُوا أَنُؤْمِنُ كَمَآ ءَامَنَ السُّفَهَآءُ أَلَآ إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَآءُ وَلكِن لَّايَعْلَمُونَ و هنگامى كه به آنها گفته شود ، همانند ( ساير ) مردم ايمان بياوريد مىگويند : آيا همچون سفيهان ايمان بياوريم ؟ بدانيد كه اينها همان سفيهانند ولى نمىدانند ! وَإِذَا لَقُوا الَّذِينَ ءَامَنُوا قَالُوا ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَوْا إِلَى شَيَاطِينِهِمْ قَالُوا إِنَّا مَعَكُمْ إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِءُونَ و هنگامى كه افراد با ايمان را ملاقات مىكنند مىگويند ما ايمان آورده‌ايم ، ( ولى ) هنگامى كه با شياطين خود خلوت مىكنند مىگويند با شماييم ، ما فقط ( آنها را ) مسخره مىكنيم ! اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ خداوند آنها را استهزا مىكند و آنها را در طغيانشان نگه مىدارد تا سرگردان شوند . أُوْلئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلَالَةَ بِالْهُدَى فَمَا رَبِحَتْ تِجَارَتُهُمْ وَمَا كَانُوا مُهْتَدِينَ